Het Prikkertje van 8 mei 2018

The Victory 1 ….. KAMPIOENEN ….. !!!

Jaja, The Victory 1 is kampioen en hebben promotie afgedwongen naar de 4e klasse. Onder de bezielende coaching van Michel hebben Erben, Rens en Joāo, met de (inval) hulp van Roy, Berno en Alexander mooie, spannende, gemotiveerde, lange, simpele, korte, zware wedstrijden gespeeld, wat dus uiteindelijk naar 

Meer lezenHet Prikkertje van 8 mei 2018

Foto’s van de kampioenswedstrijd!

The Victory 1 is kampioen geworden in de 2de divisie. Ze moesten thuis 7 punten halen om al 1 wedstrijd voor het einde kampioen te worden. Dat lukte ze want het werd uiteindelijk 8-2. Barry Stoffers heeft tijdens de wedstrijd een paar super mooie foto’s weten te maken dank daarvoor en deze zijn hier te vinden:

_DSC5426-1.jpg

Ook Jeroen Heemskerk heeft zich uitgeleefd tijdens de kampioenswedstrijd en die foto’s zijn hier te vinden:

IMG_9784.jpg

 

Veel kijk plezier!

 

Het Prikkertje van 23 december 2017

Het was weer een mooi najaar in Het Leeuwenhuis

De laatste tijd wordt het steeds uitdagender om een beetje lekker te ballen. Vorige week op weg naar het Leeuwenhuis sneeuw, ijzel en veel gladheid (gaat het weer een beetje Bert ?) en deze week veel mist. Amper zicht op de weg, op het strand, in de tuin, achter de tafel … nou ja, dat laatste had gelukkig meer te maken met wat zweetdampen. Ten teken dat er weer goed getraind werd.

Sneeuw, mist, ijzel, het weerhield ondertussen Tom Dumoulin er niet van om volkomen terecht de sportman van het jaar Award te winnen bij het NOCNSF sportgala. De manier waarop hij de Ronde van Italië won was indrukwekkend. Zeker die laatste dag, die tijdrit, individu tegen individu. Geen team afspraken. Puur. Wie kan het hardste fietsen. Spannend hoor. Tijdens datzelfde gala wisten de leeuwinnen (waarschijnlijk overbodig: het Nederlands vrouwen voetbal team) de Award voor het beste team te bemachtigen. Ook hier een prachtige en indrukwekkende prestatie neergelegd tijdens het Europees Kampioenschap voetbal in Nederland.

Was het u trouwens ook opgevallen dat er bij de nominaties voor sportploeg van het jaar een ploeg ontbrak ? Het gevoel van … maar zij dan ? Waarom staan zij niet op die lijst ? Waarom zie ik hen niet zitten in de RAI ? Want wat heeft die ploeg een ongelooflijke prestatie neergezet. Tegenslagen gehad, overtuigende overwinningen, maar ook moeizame gelijke spelen en dan die apotheose bij die laatste wedstrijd. De spanning. Wel of niet promoveren. Wel dus: 2e divisie in de pocket.
Waarschijnlijk weet u inmiddels over welk team het gaat. Inderdaad, The Victory 1 met Fjodor, Frank en Rutger. Op de laatste dag van de competitie tegen concurrent DOV (die slechts 4 punten nodig had). De sterren stonden minder gunstig met de 5-5 in de uitwedstrijd in het hoofd. Toch wisten ze de spanning de baas te blijven en onder aanmoediging van vele supporters op overtuigende wijze met 9-1 van DOV te winnen. Kampioenschap binnen, promotie naar 2e divisie een feit ! Nogmaals gefeliciteerd mannen:

 


The Victory 1

Nu we toch met foto’s bezig zijn, willen wij u de volgende beelden ook niet onthouden. Hiervoor gaan we weer terug naar naar de jeugd, naar ons jeugdteam: die andere The Victory 1: Alexander, Berno en Erben. Wat een goed stel, nietwaar:

En je kunt ze ook regelmatig betrappen op actie:

Uiteraard mogen we de coach niet vergeten: Michel. Wederom bedankt voor je enthousiasme, geduld, ervaring, gedrevenheid, kennis, goede aanwijzingen, je drive, spelinzicht en aanmoedigingen:

Na al die schattige plaatjes toch ook nog even wat tekst. Minder lang als de vorige keer, dus hopelijk haalt u nu wel het einde 🙂 . De najaarscompetitie is dat in ieder geval wel gelukt.

Onze mannen hadden dus overtuigend de derde plaats bereikt in het eerste deel van de najaarscompetitie, op slechts 2 punten van de nummer twee Amsterdam. Sporting SDO was overtuigend eerste geworden in de poule. In dat licht hebben Erben, Berno en Teun het meer dan goed gedaan, door in het eerste deel van deze competitie tegen Sporting SDO gewoon 4 punten in Weesp te houden: 2e Erben, 1x Berno en de dubbel. Die mooie derde plaats leverde een plek op in de promotie-poule. Drie vervolgwedstrijden tegen Sporting SDO, Amsterdam en United Oost. Gezien de eerdere resultaten is het interessant om te zien hoe het dan in de vervolg wedstrijden aan toe gaan.

De eerste wedstrijd was tegen Sporting SDO. In Hillegom werd er beter begonnen, want het eerste punt werd al in de 2e partij binnen gehaald door Berno tegen Suzanne. Erben verloor de eerste wedstrijd tegen de net zo sterke teamgenoot van Milan: Daen. Zowel Milan als Daen hadden tot dan toe nog geen wedstrijd verloren en dat bleef helaas zo. Sterke spelers waarvan het geen schande is om te verliezen. Na twee wedstrijden dus 1-1. Goed begin. Alexander mocht het voor het eerst tegen Rosely opnemen, maar dat blijkt net als in de thuis wedstrijd een geduchte tegenstander. Alexander moest zijn meerdere in haar erkennen. De dubbel, daar zijn onze mannen toch wel goed in (wonnen 83% van hun dubbels) en was aan één kant dus geen verrassing dat ze die wederom van Sporting SDO wonnen. Knappe prestatie om dat na de thuiswedstrijd in de uitwedstrijd nog even te herhalen. Goed gedaan ! Vervolgens zorgde Erben voor een nog mooiere stand op het scorebord, want ook hij wist van Suzanne te winnen: 2-3 voor The Victory. Dat ziet er veelbelovend uit, maar was het helaas niet. Suzanne is wat minder sterk als Daen en Rosely en die heeft nu twee wedstrijden gespeeld. Met nog vier wedstrijden tegen die laatste twee tegemoet, moesten onze mannen wel aan de bak. In de thuiswedstrijd wist Erben verrassend van Rosely te winnen, maar die prestatie wist hij helaas niet te herhalen. Alleen Alexander wist nog zijn partij tegen Suzanne te winnen, waardoor de eindstand, net als in de thuiswedstrijd 6-4 voor Sporting SDO werd. Nog steeds een mooie prestatie.

De volgende wedstrijd was een thuiswedstrijd tegen Amsterdam. In de uitwedstrijd was het een mooie 5-5 geworden, dus wie weet, zat er nu wel een kleine overwinning in, 6-4 of zo, en als het helemaal top liep misschien wel 7-3 voor The Victory. Helaas, welke glazen bol je ook had geraadpleegd, geen van die bollen had met 0-10 verlies aangekomen. Ja, we moesten even knipperen met de ogen, maar alle partijen werden verloren. Verrassend. We nemen aan dat zij niet in spanning waren of het eerste senioren team wel of niet ’s middags promotie naar de 2e divisie zou kunnen bewerkstelligen, niet hun ontbijt gemist hadden, niet te weinig koffie of thee naar binnen hadden gewerkt (of melk natuurlijk), maar dat er een collectieve off-day was. Zo’n dag dat het gewoon niet wil lukken. Net niet scherp genoeg, steeds iets te laat bij de bal (ok, te weinig bewegen), iets te vaak een verkeerde keuze, nou ja, u herkent dat wel. Ik in ieder geval wel. En dan is het zaak om de leerpunten mee te nemen naar de volgende wedstrijd en deze wedstrijd zo snel mogelijk te vergeten. Dus dat doen we dan ook.

De laatste wedstrijd was tegen United Oost in Amsterdam …. Oost. Nou ja, dat was de bedoeling, maar helaas ging er bij United Oost iets fout bij het reserveren van hun speelzaal (zij hebben geen eigen zaal). Ons voorstel om de wedstrijd dan bij ons te komen spelen werd met beide handen aangenomen. En dus, de laatste wedstrijd lekker thuis in Weesp spelen. Wel een half uurtje eerder beginnen, maar dat bleek voor onze enthousiaste jeugd geen probleem, net zo min voor de moeder van Berno om deze onverwachte bardienst voor haar rekening te nemen (dank !). Daarnaast bood onze top-trainer Frank van der Wurff aan (die na een week van feesten vanwege het behalen van promotie naar de 2e divisie weer terug op aarde was) om deze laatste wedstrijd de coaching op zich te nemen: hulde ! Dit keer kwam United Oost met een sterker team dan in de eerste wedstrijd en dat was ook terug te zien in de uitslag: er werd met 6-4 gewonnen i.p.v. 9-1. Was het in de eerste wedstrijd alleen Erben die een punt uit Weesp liet vertrekken, dit keer moesten onze mannen allemaal 1 verliespunt incasseren als ook de dubbel. Dit keer wist Jelle wel van Erben te winnen, daarentegen wist Erben weer van de sterkere Simon te winnen. Mooi om te zien.

Dit alles leverde wederom een 3e plaats op in de promotiepoule, hoewel het verschil met Amsterdam door die 0-10 wat groter was dan in het eerste deel van de competitie. Wel jammer dat zo’n off-day er tussen zat. Maar goed, overall hebben Berno, Erben en Alexander (met hulp van Teun) het uitstekend gedaan in deze 4e klasse. Complimenten voor onze mannen: Berno de gedrevene, Erben de onverstoorbare (op een enkele slappe lach na dan), Alexander de stille en Teun de invaller (en broer van).

Nog even dit …
Bij al die thuiswedstrijden aan de kant zitten, als coach of als toeschouwer, soms heb je het gevoel dat er meer spanning langs de kant zit dan achter de tafel. Je ziet ze spelen, hun manier vinden om de wedstrijden naar zich toe te trekken, hun tegenstander te overklassen, op goed geluk die harde bal te spelen en proberen de aanwijzingen van de coach mee te nemen (wat niet meevalt, want niets is zo lastig als je eigen spelpatronen aan te passen).
En als dat dan niet altijd lukt, dan loopt de spanning langs de kant vanzelf op: punten die soms onnodig naar de tegenstander gaan, aanwijzingen die lastiger uitvoerbaar bleken dan gedacht, tegenstanders die zo hun eigen gedachten hebben over wie die wedstrijd gaat winnen. Gelukkig is het geen constante spanningsboog, want je wordt ook regelmatig verrast door ineens prachtige ballen, goed bewegen, op een spinbal de bal gewoon terugblokken en niet proberen over te spinnen, openingen op het juiste moment, minder in het batje van de tegenstander spelen, op het juiste moment de aanval openen, de tegenstander de fouten laten maken door zelf de bal slim neer te leggen, klaar staan voor de volgende bal in plaats van de vorige bewonderenswaardig na staan te kijken, meer variëren met serveren. Ja, dan zie je die spanning afnemen, hartslag gaat naar beneden, er komt meer rust in je hoofd, je kunt beter meeleven met de wedstrijden en genieten van de de mooie overwinningen. Zullen we afspreken om in de voorjaarscompetitie de spanning aan de kant niet meer zo op te laten lopen 😉

 

 


DOV 1 / The Victory

Aangezien we toch met foto’s bezig zijn, hierbij een foto (van afgelopen competitie) met de teamleden van DOV 1 / The Victory: vlnr Youri, Rosa, Yuwei en Mengjie. Heeft u nu ook beelden bij de namen.

Na de wat minder resultaten ging het de wedstrijden na die 2-8 en 0-10 weer beter. Na een ingecalculeerd verlies uit tegen de gedoodverfde kampioen Tempo Team (3-7, wat weer beter was dan de 2-8 van de thuiswedstrijd, mooie groei) werd er niet meer verloren. Eerst werd er thuis goed gespeeld tegen TGOB, waarbij Yuwei in feite voor 5 punten zorgde door in haar eerste partij de wat gevoelige schouder van Ivar nog verder in de vernieling te meppen, waarna hij op moest geven. Yuwei wist ook haar andere partijen te winnen. Helaas verloren Youri en Rosa hun partijen, maar met winst in de dubbel werd het een mooie 6-4 overwinning.

Vervolgens de wedstrijd tegen Hilversum die thuis in een niet representatieve 0-10 eindigde. Dit keer ging het een stuk beter. Youri wist dit keer wel van Iris te winnen. Daarnaast speelde bij Hilversum niet Koen, maar Anne, die toch meer moeite had met het spel van Yuwei, Rosa en Youri. Alle drie wisten ze van haar te winnen. En door dit keer ook de dubbel te winnen, werd het zomaar 5-5. Mooie revanche.

De laatste wedstrijd tegen HBC had nog een stukje spanning. DOV / The Victory stond 5e met 7 punten voorsprong en had aan 2 punten genoeg om die 5e plaats te behouden. In de uitwedstrijd wonnen Yuwei, Mengjie en Youri met 6-4. Het zou dus heel raar moeten lopen als dat mis zou gaan. Deze keer speelde niet Mengjie, maar Rosa, in de sterkste opstelling dus. En dat leverde het gewenste resultaat op: een mooie 7-3 overwinning. Helaas verloor Youri nu van Floris. De dit keer meegekomen Rijk (zo heet-ie echt) was een prima vervanger van Leon, hij won er ook twee. Alleen Yuwei wist van hem te winnen. Rosa won er ook twee, wat de eindstand met een gewonnen dubbel van 7-3 op het bord zet.

Deze laatste wedstrijd leverde een overtuigende 5e plaats op in deze Landelijk C poule op slechts 5 punten achterstand van nummer 4. Mooi resultaat van dit team, waarbij het voor Youri en Rosa de eerste keer was dat ze Landelijk C speelden.

 


Standen & Percentages

The Victory 1 : 4e klasse promotie poule B
Sporting SDO 1     10 - 77        B.R. Dooper (Berno)        30  17  57%
Amsterdam 5        10 - 62        E.N. Olij (Erben)          30  16  53%
The Victory 1      10 - 51        A. Svechtarov (Alexander)  27  12  44%
United Oost 1      10 - 43        A.C. van der Wurff (Teun)   3   0   0%

                                  Dubbel                     10   6  60%
 

DOV 1 / The Victory: Landelijk C poule D
Tempo-Team 1       10 - 71        Y.C. Grijpink (Yuwei)      27  15  56%
Olympia (E) 1      10 - 59        R. Bosselaar (Rosa)        26   9  35% 
Hilversum 2        10 - 53        Y. Rasch (Youri)           29  10  33%
TOGB 2             10 - 46        M.A. Grijpink (Mengjie)     6   1  17% 
DOV 1              10 - 41
HBC 2              10 - 30        Dubbel                     10   4  40%

Voorjaarscompetitie 2018

De competitie is nog niet afgelopen of onze jeugd staat al weer te trappelen om de strijd met andere verenigingen aan te gaan. Omdat Berno en Alexander minder tijd hebben volgend jaar in verband met bijv. school ziet ons jeugdteam er in het voorjaar anders uit:

Erben Olij
Rens Galensloot
João de Leao da Terra Pinheiro
Roy Oostenrijk (reserve)

We zijn blij dat Rens en João weer hun krachten kunnen gaan meten met teams van andere verenigingen.


Speelweken voorjaarscompetitie 2018 Jeugd:

Zaterdag 27 januari  speelweek 1 
Zaterdag 3 februari  speelweek 2 
Zaterdag 10 februari speelweek 3 
Zaterdag 17 februari vrije week 
Zaterdag 24 februari vrije week 
Zaterdag 3 maart     vrije week 
Zaterdag 10 maart    speelweek 4 
Zaterdag 17 maart    speelweek 5 
Zaterdag 24 maart    speelweek 6 
Zaterdag 31 maart    speelweek 7 
Zaterdag 7 april     speelweek 8 
Zaterdag 14 april    speelweek 9 
Zaterdag 21 april    speelweek 10

Zo dat was het weer. Fijne feestdagen, mooie jaarwisseling en … tot volgend jaar.

Jeroen Heemskerk

 

” Zo, najaarscompetitie zit er op. Mooie 3e plek gehaald. Zelf meer dan de helft van mijn wedstrijden in de 4e klasse gewonnen. Nu even wat feestdagen wegwerken, training hervatten en vanaf eind januari weer meer tegenstanders een pak slag geven “

 

Verslag kampioenswedstrijd DOV 1

Afgelopen zaterdag werd bij ttv DOV in Heerhugowaard gestreden om het kampioenschap in de 1e klasse jeugd. Voor dit team spelen dit seizoen de 2 huurlingen van The Victory, Yuwei en Mengjie Grijpink. De wedstrijd, de laatste van het seizoen, was tegen Tempo Team uit Amsterdam dat op 1 punt achterstand stond. Een einstand van 5-5 zou dus genoeg zijn maar daar zou hard voor gevochten moeten worden.

Onder het oog van de vele supporters van zowel Tempo Team als DOV werd aan de wedstrijd begonnen. DOV schoot uit de startblokken met zowel een overwinning van Youri Rasch als van Yuwei. 2 wedstrijden voor het einde was deze voorsprong echter omgezet in een 3-5 achterstand door o.a. 3 overwinningen van Bart. De laatste 2 wedstrijden moesten dus gewonnen worden! Rosa Bosselaar wist in de 5e game van de voorlaatste wedstrijd niet alleen een 3-9 achterstand om te buigen naar 9-9 maar overleefde daarna ook nog eens 5 matchpoints tegen Joel! Een zwaarbevochten 16-14 overwinning was het resultaat.

In de 5e game van de laatste wedstrijd kwam Roemer van Tempo Team tegen Youri al snel op een achterstand die niet meer in te halen bleek. Het gewenste resultaat en dus het kampioenschap was behaald na een ongelooflijk spannende wedstrijd met opvallend genoeg geen enkele discussie over netballetjes, wel of niet tafelrandjes en/of andere zaken.

Op de foto v.l.n.r. Youri Rasch, Rosa Bosselaar, Yuwei en Mengjie.

The Victory 10 als eerste team Kampioen

Wie had dat nu verwacht? The Victory 10, het team van Wim Boom (85%), Bert Jas (62%) en Paul Veth (70%), zijn nu reeds kampioen.

Al vanaf de start van het seizoen staat het team aan kop en heeft deze positie niet weggeven. Tot op heden werd er slechts 1 wedstrijd, uit tegen ‘concurrent’ Amstelveen met 6-4, verloren.

Maar de Victorianen toonde zich strijdbaar en pakte Amstelveen thuis (in Weesp) met 7-3.

Gisteren speelde het team van Paul, Wim en Bert tegen ASSV (de derde in de poule) uit. Aan het einde van de avond ging team 10 met een score van 9-1 in hun voordeel terug naar huis.

Ondanks dat team 10 nog één en Amstelveen nog twee wedstrijden moet spelen is het kampioenschap nu reeds binnen en is Team 10 toch nog eerder kampioen dan The Victory Team 8……………….Sorry boys.

P.S. ASSV toonde zich sportief en duwde de mannen voor de overwinningsfoto even een prijs in de handen…….

team-10-kampioen-2016

One more thing ….

Het is een prachtig begin van het paasweekend, zonnetje schijnt, mooie wedstrijden in het Leeuwenhuis en Mengjie heeft haar eerste winstpartij binnen. Enne met duidelijke cijfers 3-0. En voor het juiste perspectief … van hun sterkste speler, Oliver. Je ziet dit team nog steeds groeien en dat leidt tot steeds mooiere dingen. Had ik al gezegd dat Mengjie gewonnen had van Oliver 🙂

Even terug dus naar 26 maart. Sorry, moet effe ! Er werd die dag namelijk een prachtige wedstrijd op de mat gelegd. Yuwei, Pepijn en Mengjie moesten tegen hun concurrent Alexandria ’66 spelen. Zonnetje buiten, stralen binnen, want na drie en een half uur staat er 8-2 voor The Victory 1 op de borden en is die glimlach niet meer van de gezichten van team 1 te krijgen. Je zou er bijna een tandpasta reclame van maken. Maar, laten we bij het begin beginnen.

Pepijn begon overtuigend tegen Samuel die gemiddeld niet meer dan 4 punten per game wist te scoren. Vervolgens Yuwei tegen Charlotte. Zoals gewoonlijk weer die spanning, maar dat duurde dit keer maar anderhalve game: de eerste verloor ze nog, de tweede ging met 12-10 naar Yuwei en toen bleek de mentale weerbaarheid van Charlotte niet zo sterk, want de volgende twee games gingen met 11-2 en 11-4 ook naar the girl-with-the-yellow-shirt: 2-0 en toen ….. was Mengjie aan de beurt.

Nog ontwetend wat er ging gebeuren, ging zij tegen Oliver inspelen, genoot de coach nog even van …. het uitzicht …. buiten in het zonnetje, keek de wedstrijdsecretaris nog even met een schuin oog naar de onderlinge verschillen en zag een pittige partij in het verschiet, kwam Michel binnen en nam plaats op de bank met Coach er op, werd er getosst, gingen een paar ballen over en weer en voordat we met onze ogen konden knipperen had Mengjie met 11-7, 11-2 en 11-8 Oliver weggetikt.

Even in onze arm prikken. Ja echt 3-0, nog eens prikken, nog steeds 3-0, zowel in de partij als op het scorebord. Kijk , zo kan het gaan bij onze jeugd. Goede begeleiding, talent, enthousiasme, beetje van de eigen trainer, beetje van de trainer van de bond en hoppa !

Op het wedstrijdformulier staat nu 3 keer 1-0 onder elkaar en het fijne is dat er onder nog drie keer 1-0 opgeschreven zou gaan worden. Sterker nog, nadat Yuwei en Pepijn de dubbel en vervolgens van resp. Samuel en Oliver wonnen, had het weinig gescheeld of Mengjie had ook Charlotte te pakken. Pas in de 5e game moest Mengjie haar meerdere erkennen in Charlotte. Vervolgens versloeg ook Yuwei Oliver, maar had er wel meer punten voor nodig dan haar zus. Geen idee waarom ik met deze laatste cijfers kom, maar ik kon er niets aan doen, het was sterker dan ik 🙂

Vervolgens moest Mengjie nog tegen Samuel en die had blijkbaar een beter antwoord op haar spel, maar moest wel de eerste game aan haar af staan. De afsluiter was voor Pepijn tegen Charlotte en die ging … naar Pepijn, uiteraard. Tja, dan ga je als wedstrijdsecretaris toch heel tevreden naar huis.

En onderweg naar Diemen overdenk je de prestaties van dit team in deze competitie nog even. En dan komen je gedachten ook bij …. een andere ‘strijd’. In eerste instantie zie je die niet. Maar langzaam maar zeker ga je verbanden leggen, zaken combineren en  ontstaat er zo’n glimlach, nee, het is meer een grijns. Het is net als met sommige films, die moet je minimaal nog een keer zien voordat je alles door hebt. En terwijl die grijns niet meer van je gezicht verdwijnt, zie je in gedachten de ene coach de andere bellen …

Ja, het is een mooie dag.

Spanning in het Leeuwenhuis …. or not

Van onze speciale verslaggevers

Het Leeuwenhuis is een prachtige gebouw. Een gebouw dat de modernste voorzieningen heeft … en ook weer niet. Zo’n clubhuis met een eigen sfeer, maar ook een groot geheugen. Er zijn diverse historische en legendarische partijen gespeeld en veel leden zien het als hun tweede huis. Een gebouw waarbij niet alleen de Victorianen maar ook onze gasten zich meteen thuis voelen, hoewel die standaard na het passeren van de drempel natuurlijk wel met 1-0 achter staan. Maar ook een gebouw dat als je binnenkomt niet meer weg wilt. Om te koesteren dus.
Zo ook vandaag 12 maart, waarbij onze twee jeugdteams weer een mooie competitie ronde gingen proberen neer te leggen. Een ronde om onder het gunstige gesternte van thuis spelen ook zoveel mogelijk punten in Weesp te houden.

Team 1 ontving Tanaka 1 uit Etten-Leur, team 2 mocht HBC 9 uit Heemstede welkom heten. Helaas kon HBC slechts twee spelers voor deze wedstrijd vinden. En ik begon de zin wel met … “Helaas”, maar daar dacht team 2 toch eerst even anders over: 3 punten, we staan al met 3-0 voor, geweldig, 3 gratis punten. Gelukkig draaide dat later wel bij, toen ze maar 2 partijen per persoon konden spelen. Over die wedstrijd verderop meer.

Laten we beginnen met ons weer even te verplaatsen in de gedachten van die jonge man, we noemen hem wederom Michel en zien hem in het zonnetje weer vol enthousiasme en energie het Leeuwenhuis naderen: “In uitstekend humeur spoedde ik mij naar het Leeuwenhuis, de koffie was niet al te best, maar Jeroen heeft beterschap beloofd en zal Karel niet proberen na te apen met slappe thee”.
Nou de toon was gezet, ik raak geen koffiepot meer aan (ik dronk het toch al niet, dus mooi excuus en gelukkig naam Klaas het vervolgens over: Bedankt Klaas !), maar Michel wist na deze aanslag op zijn smaakpupillen gelukkig, nou ja, dat deed hij gewoon, de knop weer om te zetten, nam plaats op de bank met het bordje Coach en voor hij met zijn ogen kon knipperen stond het 2-1 voor The Victory 1. Pepijn begon sterk tegen Victor, een speler die Tanaka uit Frankrijk heeft gehaald. Het mocht niet baten, Pepijn begon sterk en eindigde sterk. Alleen de tweede game moest hij aan Victor laten, maar liet hem als antwoord daarop in de volgende game alle hoeken van het speelveld zien: 11-2. De 4e game ging wat moeizamer, maar ook die wist Pepijn naar zich toe te trekken: 12-10. Mengjie kon het tegen Erik niet bolwerken. Hun sterkste speler liet zien waarom hij de sterkste speler is. Vervolgens legde Yuwei tegen Stijn een wel hele bizarre partij op de mat … tafel: De eerste met 5-11 verliezen, de volgende met 11-2 winnen en zo ging dat door, degene die een game verloor haalde maximaal 7 punten, maar meestal minder. Na 5 games bleek Yuwei overtuigend aan het langste eind te hebben getrokken.
Goed, het staat dan 2-1, en om met de woorden van de Coach te spreken: Er stond iets moois te gebeuren. Deze gedachten heeft helaas niet lang stand gehouden. De spanning van het trio leek verdwenen, maar daarmee ook …. ja wat eigenlijk. Moeilijk te benoemen, maar een krappe twee uur later stond er 2-8 op het wedstrijdformulier, inclusief de statistieken en de diverse handtekeningen. Ook de Coach kon zijn ogen niet geloven. Alleen Pepijn in zijn wedstrijd tegen Stijn en Yuwei in haar wedstrijd tegen Erik wisten nog in de buurt te komen van een overwinning. In beide 5-gamers weer veel overtuigende games over en weer, maar de 5e ging steeds naar Tanaka.
De beste les was volgens de Coach de tegenstand, maar ook het plezier dat die mannen lieten zien. Meer ontspanning en plezier in het spelletje en je ziet waar toe dat kan leiden.

Team 2 bestaat uit een viertal enthousiaste jonge spelers, die nog niet gehinderd door de ‘druk’ van een Landelijke competitie, veel plezier aan de tafel laten zien. Nu kan dat natuurlijk ook komen doordat ze al met 3-0 voor stonden voor dat de eerste partij ging beginnen. Maar dat zal maar een deel van het verhaal zijn, want ze stonden er vanmorgen alle vier, klaar om te starten, dus we moesten nog even afstemmen wie de enkels ging spelen. Met 4 spelers die allemaal graag de strijd aangaan met hun tegenstanders, moest er helaas een soort van Salomons oordeel van de wedstrijdsecretaris aan te pas komen (nou ja, ook beetje gekeken wie tot dan toe de minste enkels had gespeeld), maar toen konden we ook beginnen.
Erben begon prima tegen Sander en wist met 3-0 van hem te winnen. Duidelijke taal. Zijn wedstrijd tegen Dean ging een stuk moeizamer, maar hij bleek degene die zijn zenuwen (ik zeg maar wat, want ik twijfel of Erben die had) het beste in bedwang hield: 12-10, 11-13, 12-10 en 11-9. Voor mij als coach in ieder geval wél zenuwslopend ! Als ik haar op mijn hoofd had, was dat nog grijzer geworden.

IMG_4089
Erben in actie tegen Sander

Roy zat er dichtbij in zijn partij tegen Dean, maar was wat ongeduldig met zijn forehand opening. Als hij die wat meer op het juiste moment inzet, had hij deze partij misschien wel naar zich toe kunnen trekken. Tegen Sander was hij goed op weg. Hij verloor de eerste game, maar begon wat grip op het spel van de HBC-speler te krijgen en won de 2e game. In de 3e game ging het weer gelijk op, maar verloor uiteindelijk met 8-11. Wat hierbij jammer was, was dat de scheidsrechter (Dean) een foutje maakte bij het draaien van de bordjes, maar daar kwamen we te laat achter. Dat scheelde een punt en dan had de game zomaar naar Roy kunnen gaan. Roy was toch wat ontdaan door dit voorval en moest de 4e game aan zijn tegenstander laten. Hoewel hij deze 4e game achter kwam, wist hij nog wel terug te komen, maar het was net niet genoeg. Jammer, maar een leerpunt om even te stoppen als je denkt dat de puntentelling niet klopt. En teleurstelling bij de coach dat hij nou net dat gemist heeft.
Van de broertjes Svechtarov was Sebastiaan de gelukkig om de enkels te spelen. Hij begon tegen Sander en moest duidelijk nog even in komen. Pas in de 5e game (11-7) wist hij de partij naar zich toe te trekken. Tegen Dean liep het beter, hij was goed warm gedraaid en wist hem met 3-0 te verslaan.
In de dubbel mocht Sebastiaan met broer Alexander aan zijn zijde proberen Dean en Sander te verslaan. Ze begonnen met veel enthousiasme, maar dat bleek niet genoeg. Ze wisten alleen de 3e game naar zich toe te trekken, maar de 4e was weer voor de mannen uit Heemstede en daarmee het punt.

IMG_4093
Broertjes Svechtarov tegen Sander en Dean, onder toeziend oog van Roy

Voor degenen die meegeschreven hebben zal duidelijk zijn dat het een mooie 7-3 overwinning is geworden voor The Victory 2. Mocht Roy zijn gevaarlijke forehand beter in stelling weten te brengen, de broertjes Svechtarov, net als Erben, wat meer gaan bewegen, dan zullen de punten toch wat makkelijker hun kant op vallen. Want beter bewegen (ook bekend als voetenwerk) betekent dat je beter voor de bal staat en hem daardoor ook beter kunt plaatsen. Gratis tip van de coach 🙂

We zijn inmiddels halverwege deze voorjaarscompetitie, jaja time flies, en kunnen even een tussenstand opmaken. Team 1 doet het prima in Landelijk C. Zoals ik al in het begin van de competitie meldde is het vooral een competitie om te wennen en te leren. Maar ook om er van te genieten. In het eerste deel lijkt de spanning nog hun grootste tegenstander, want technisch passen ze prima op dit niveau. Als ze die spanning om weten te zetten in plezier gaan ze ongetwijfeld meer punten halen en komen ze steviger op de 5e plek (nu 2 punten voor op nummer 6) en komt misschien zelfs de 4e plek in beeld.
Team 2 doet het prima. Ze staan op een mooie 4e plaats in de poule (ok, een poule van 5, maar toch) en staan niet ver van de nummers 2 en 3, resp 8 en 6 punten, dus hier is nog van alles mogelijk.

Volgende wedstrijd voor team 1 is 26 maart, thuis tegen Alexandria ’66. Team 2 speelt zijn eerstvolgende wedstrijd pas op 2 april, uit tegen Amsterdam.

Met jeugdteam 1 punten shoppen in Haarlem

Zaterdag 5 maart, een mooie dag. Zonnetje schijnt, heerlijk weer om te gaan hardlopen in het Amsterdamse Bos, maar je kunt natuurlijk beter naar een leuke tafeltenniswedstrijd gaan kijken. En zo kom je deze zaterdagmorgen een jonge man tegen, die een klik heeft met het edele pingpong-spel, zeer enthousiast is over het spelletje, een bak met ervaring heeft die hij graag deelt met nieuw, jong talent. Michel, laten we hem zo noemen, is goed gemutst op weg naar jeugdteam 1 van The Victory en je ziet hem bijna denken: “Zaterdagmorgen Haarlem, auto iets verder weg gezet, ben een echte Hollander, gratis parkeren, we lopen het laatste stukje wel. Mooie huizen langs de Singels, heb genoten en kwam goedgemutst aan bij Spaarne. Koffie was goed, niet te slap, waardoor het soms op slappe thee lijkt en smaakt naar het ochtendwater van een tachtig jarige. Het team was al aan het inspelen. Zag er goed en naar behoren uit.”.

Na het inspelen gaan Mengjie, Pepijn en Yuwei los. Hun tegenstanders zijn Rikke (won tot dan toe 7 van de 9 wedstrijden), Sanne (een jonge dame met noppen op de backhand en een snelle blok forehand) en Robbert (redelijke speler die vnl. alles terug brengt).

Tegen Rikke hadden onze talenten het moeilijk. Pepijn en Mengjie verloren met 0-3 van hem. Yuwei had meer grip op zijn spel. Ze stond zelfs 2-1 voor in games, maar het lukt haar niet die 4e game naar zich toe te trekken. Rikke ging zijn spel aanpassen, snelheid ging omhoog, zijspin erbij, op het juiste moment versnellen, ja dan is het proberen om daar weer antwoord op te vinden. Bijv. op tijd blokken op zijn lichaam, dan krijgen dit soort spelers het nog knap lastig. Het lukte Yuwei helaas niet om dat soort aanpassingen goed voor elkaar te krijgen en moest ook de 5e game aan Rikke laten. Dat was jammer en toch ook weer leerzaam.
Tja, en dan Sanne, zo’n materiaalspeelster, noppen op de backhand, dat blijft toch een lastig gegeven als je aan de wedstrijd moet beginnen. Veel spelers die tegen zo’n noppen-speler moeten ….. tja, dat hoofd begint te malen en voor je gevoel sta je al met 2-0 achter en dan moet je nog beginnen. En toch moet die knop om. Blijven kijken, nadenken, geduld, wachten, geduld, nadenken en geduld. Had ik het al over geduld gehad ? En verder vooral niet schrikken van de bal die op je af komt, andere snelheden en effect. Intrigerende materie, waarbij Pepijn en Yuwei ieder nog een game wisten te pakken, maar wel van haar verloren. Overigens waren het allemaal close games dus ze zaten er dicht bij. Sterker nog, er viel toch wel wat te halen hier. Dan zijn het de details die het verschil gaan maken. Opvallend is dat ze allebei de 3e game naar zich toe wisten te trekken, lijkt wel afgesproken werk.
Robbert was de minst sterke van de tegenstanders, maar desalniettemin kon het een geduchte tegenstander zijn. Yuwei moest als eerste tegen hem spelen en ze wist nog steeds de wedstrijdspanning niet in de auto achter te laten. De games ging over en weer, alsof ze beiden geen keus konden maken, maar uiteindelijk wist Yuwei met een 9-11 in de 4e game nog een laatste en beslissende game af te dwingen. En waar normaal met zo’n 5e game de spanning oploopt, lijkt die bij Yuwei af te nemen, want die laatste game won ze met 6-11 en daarmee de wedstrijd. En Pepijn, nou ja daar kunnen we kort over zijn, en ik zal proberen niet te veel uit te weiden, want dat is nergens voor nodig, want voor je het weet sta je onzin uit te kramen en dat wil je natuurlijk ook niet en daarom zal ik het kort houden, Pepijn maakte gehakt van Robbert: 0-3. Niets aan het toeval overgelaten, hem niet het idee gegeven dat er vandaag iets te halen valt: duidelijke taal.
Mengjie daarentegen had het fenomeen ‘er gehakt van maken’ nog niet zo goed onder de knie. Ze bleef maar kneden … eh … schuiven en wachtte vooral af. En dat vond Robbert heerlijk. Ze kwam daarmee op zijn terrein, zijn specialiteit en daardoor trok hij vaak aan het langste eind. Op zo’n moment moet je proberen wat anders te verzinnen, meer zelf het initiatief nemen, het juiste moment kiezen en dan gaan, maak hem gek. Uiteraard is het juiste moment kiezen één van de moeilijkste dingen van het spelletje, maar als je het niet probeert, wordt het lastiger om daar beter in te worden. Dus …. volgende keer gewoon doen, durven !!

Dubbel : Rikke en Sanne tegen Yuwei en Pepijn: 3-1 verloren, hier zat meer in: als het een vijfde was geworden, dan was het nog maar de vraag of dat punt in Haarlem was gebleven.

Conclusie van jullie coach: 8-2 verloren …. een berg aan ervaring opgedaan …. een goede tegenstander …. als jullie niet tot op het bot toe gespannen zijn, dan wordt de uitslag 5-5.
Nog wat tips van diezelfde vriendelijke jongeman:
Yuwei: ik neem de volgende keer een speld mee, dan prik ik de spanning uit je lijf voordat de eerste wedstrijd begint.
Pepijn: als je opening en de volgende drie ballen op tafel zijn, dan kun je het iedereen moeilijk maken.
Mengjie: trainen op service ontvangst, daar maken tegenstanders nog te veel punten op.
Algemeen: de toewijding van dit trio staat buiten kijf, de wedstrijdmentaliteit idem dito, alhoewel de spanning die zij zich zelf op leggen, soms contra productief werkt. Landelijke C brengt met zich mee dat jullie nu echt getest worden en dat is soms niet altijd even leuk en vriendelijk, maar probeer dat te accepteren en er meer van te genieten, het zal jullie spel ten goede komen.

Tot …. de volgende keer. Thuis tegen Tanaka uit Etten-Leur. Altijd lastig.