One more thing ….

Het is een prachtig begin van het paasweekend, zonnetje schijnt, mooie wedstrijden in het Leeuwenhuis en Mengjie heeft haar eerste winstpartij binnen. Enne met duidelijke cijfers 3-0. En voor het juiste perspectief … van hun sterkste speler, Oliver. Je ziet dit team nog steeds groeien en dat leidt tot steeds mooiere dingen. Had ik al gezegd dat Mengjie gewonnen had van Oliver ­čÖé

Even terug dus naar 26 maart. Sorry, moet effe ! Er werd die dag namelijk een prachtige wedstrijd op de mat gelegd. Yuwei, Pepijn en Mengjie moesten tegen hun concurrent Alexandria ’66 spelen. Zonnetje buiten, stralen binnen, want na drie en een half uur staat er 8-2 voor The Victory 1 op de borden en is die glimlach niet meer van de gezichten van team 1 te krijgen. Je zou er bijna een tandpasta reclame van maken. Maar, laten we bij het begin beginnen.

Pepijn begon overtuigend tegen Samuel die gemiddeld niet meer dan 4 punten per game wist te scoren. Vervolgens Yuwei tegen Charlotte. Zoals gewoonlijk weer die spanning, maar dat duurde dit keer maar anderhalve game: de eerste verloor ze nog, de tweede ging met 12-10 naar Yuwei en toen bleek de mentale weerbaarheid van Charlotte niet zo sterk, want de volgende twee games gingen met 11-2 en 11-4 ook naar the girl-with-the-yellow-shirt: 2-0 en toen ….. was Mengjie aan de beurt.

Nog ontwetend wat er ging gebeuren, ging zij tegen Oliver inspelen, genoot de coach nog even van …. het uitzicht …. buiten in het zonnetje, keek de wedstrijdsecretaris nog even met een schuin oog naar de onderlinge verschillen en zag een pittige partij in het verschiet, kwam Michel binnen en nam plaats op de bank met Coach er op, werd er getosst, gingen een paar ballen over en weer en voordat we met onze ogen konden knipperen had Mengjie met 11-7, 11-2 en 11-8 Oliver weggetikt.

Even in onze arm prikken. Ja echt 3-0, nog eens prikken, nog steeds 3-0, zowel in de partij als op het scorebord. Kijk , zo kan het gaan bij onze jeugd. Goede begeleiding, talent, enthousiasme, beetje van de eigen trainer, beetje van de trainer van de bond en hoppa !

Op het wedstrijdformulier staat nu 3 keer 1-0 onder elkaar en het fijne is dat er onder nog drie keer 1-0 opgeschreven zou gaan worden. Sterker nog, nadat Yuwei en Pepijn de dubbel en vervolgens van resp. Samuel en Oliver wonnen, had het weinig gescheeld of Mengjie had ook Charlotte te pakken. Pas in de 5e game moest Mengjie haar meerdere erkennen in Charlotte. Vervolgens versloeg ook Yuwei Oliver, maar had er wel meer punten voor nodig dan haar zus. Geen idee waarom ik met deze laatste cijfers kom, maar ik kon er niets aan doen, het was sterker dan ik ­čÖé

Vervolgens moest Mengjie nog tegen Samuel en die had blijkbaar een beter antwoord op haar spel, maar moest wel de eerste game aan haar af staan. De afsluiter was voor Pepijn tegen Charlotte en die ging … naar Pepijn, uiteraard. Tja, dan ga je als wedstrijdsecretaris toch heel tevreden naar huis.

En onderweg naar Diemen overdenk je de prestaties van dit team in deze competitie nog even. En dan komen je gedachten ook bij …. een andere ‘strijd’. In eerste instantie zie je die niet. Maar langzaam maar zeker ga je verbanden leggen, zaken combineren en┬á ontstaat er zo’n glimlach, nee, het is meer een grijns. Het is net als met sommige films, die moet je minimaal nog een keer zien voordat je alles door hebt. En terwijl die grijns niet meer van je gezicht verdwijnt, zie je in gedachten de ene coach de andere bellen …

Ja, het is een mooie dag.

Spanning in het Leeuwenhuis …. or not

Van onze speciale verslaggevers

Het Leeuwenhuis is een prachtige gebouw.┬áEen gebouw dat de modernste voorzieningen heeft … en ook weer niet.┬áZo’n clubhuis met een eigen sfeer, maar ook een groot geheugen. Er zijn diverse historische en legendarische partijen gespeeld en veel leden zien het als hun tweede huis. Een gebouw┬áwaarbij niet alleen de Victorianen maar ook onze gasten zich meteen thuis voelen, hoewel die standaard na het passeren van de drempel natuurlijk wel met 1-0 achter staan. Maar ook een gebouw dat als je binnenkomt niet meer weg wilt. Om te koesteren dus.
Zo ook vandaag 12 maart, waarbij onze twee jeugdteams weer een mooie competitie ronde gingen proberen neer te leggen. Een ronde om onder het gunstige gesternte van thuis spelen ook zoveel mogelijk punten in Weesp te houden.

Team 1 ontving Tanaka 1 uit Etten-Leur, team 2 mocht HBC 9 uit Heemstede welkom heten. Helaas kon HBC slechts twee spelers voor deze wedstrijd vinden. En ik begon de zin wel met … “Helaas”, maar daar dacht team 2 toch eerst even anders over: 3 punten, we staan al met 3-0 voor, geweldig, 3 gratis punten. Gelukkig draaide dat later wel bij, toen ze maar 2 partijen per persoon konden spelen. Over die wedstrijd verderop meer.

Laten we beginnen met ons weer even te verplaatsen in de gedachten van die jonge man, we noemen hem wederom Michel en zien hem in het zonnetje weer vol enthousiasme en energie het Leeuwenhuis naderen: “In uitstekend humeur spoedde ik mij naar het Leeuwenhuis, de koffie was niet al te best, maar Jeroen heeft beterschap beloofd en zal Karel niet proberen na te apen met slappe thee”.
Nou de toon was gezet, ik raak geen koffiepot meer aan (ik dronk het toch al niet, dus mooi excuus en gelukkig naam Klaas het vervolgens over: Bedankt Klaas !), maar Michel wist na deze aanslag op zijn smaakpupillen gelukkig, nou ja, dat deed hij gewoon, de knop weer om te zetten, nam plaats op de bank met het bordje Coach en voor hij met zijn ogen kon knipperen stond het 2-1 voor The Victory 1. Pepijn begon sterk tegen Victor, een speler die Tanaka uit Frankrijk heeft gehaald. Het mocht niet baten, Pepijn begon sterk en eindigde sterk. Alleen de tweede game moest hij aan Victor laten, maar liet hem als antwoord daarop in de volgende game alle hoeken van het speelveld zien: 11-2. De 4e game ging wat moeizamer, maar ook die wist Pepijn naar zich toe te trekken: 12-10. Mengjie kon het tegen Erik niet bolwerken. Hun sterkste speler liet zien waarom hij de sterkste speler is. Vervolgens legde Yuwei tegen Stijn een wel hele bizarre partij op de mat … tafel: De eerste met 5-11 verliezen, de volgende met 11-2 winnen en zo ging dat door, degene die een game verloor haalde maximaal 7 punten, maar meestal minder. Na 5 games bleek Yuwei overtuigend aan het langste eind te hebben getrokken.
Goed, het staat dan 2-1, en om met de woorden van de Coach te spreken: Er stond iets moois te gebeuren. Deze gedachten heeft helaas niet lang stand gehouden. De spanning van het trio leek verdwenen, maar daarmee ook …. ja wat eigenlijk. Moeilijk te benoemen, maar een krappe twee uur later stond er 2-8 op het wedstrijdformulier, inclusief de statistieken en de diverse handtekeningen. Ook de Coach kon zijn ogen niet geloven. Alleen Pepijn in zijn wedstrijd tegen Stijn en Yuwei in haar wedstrijd tegen Erik wisten nog in de buurt te komen van een overwinning. In beide 5-gamers weer veel overtuigende games over en weer, maar de 5e ging steeds naar Tanaka.
De beste les was volgens de Coach de tegenstand, maar ook het plezier dat die mannen lieten zien. Meer ontspanning en plezier in het spelletje en je ziet waar toe dat kan leiden.

Team 2 bestaat uit een viertal enthousiaste jonge spelers, die nog niet gehinderd door de ‘druk’ van een Landelijke competitie, veel plezier aan de tafel laten zien. Nu kan dat natuurlijk ook komen doordat ze al met 3-0 voor stonden voor dat de eerste partij ging beginnen. Maar dat zal maar een deel van het verhaal zijn, want ze stonden er vanmorgen alle vier, klaar om te starten, dus we moesten nog even afstemmen wie de enkels ging spelen. Met 4 spelers die allemaal graag de strijd aangaan met hun tegenstanders, moest er helaas een soort van Salomons oordeel van de wedstrijdsecretaris aan te pas komen (nou ja, ook beetje gekeken wie tot dan toe de minste enkels had gespeeld), maar toen konden we ook beginnen.
Erben begon prima tegen Sander en wist met 3-0 van hem te winnen. Duidelijke taal. Zijn wedstrijd tegen Dean ging een stuk moeizamer, maar hij bleek degene die zijn zenuwen (ik zeg maar wat, want ik twijfel of Erben die had) het beste in bedwang hield: 12-10, 11-13, 12-10 en 11-9. Voor mij als coach in ieder geval w├ęl zenuwslopend ! Als ik haar op mijn hoofd had, was dat nog grijzer geworden.

IMG_4089
Erben in actie tegen Sander

Roy zat er dichtbij in zijn partij tegen Dean, maar was wat ongeduldig met zijn forehand opening. Als hij die wat meer op het juiste moment inzet, had hij deze partij misschien wel naar zich toe kunnen trekken. Tegen Sander was hij goed op weg. Hij verloor de eerste game, maar begon wat grip op het spel van de HBC-speler te krijgen en won de 2e game. In de 3e game ging het weer gelijk op, maar verloor uiteindelijk met 8-11. Wat hierbij jammer was, was dat de scheidsrechter (Dean) een foutje maakte bij het draaien van de bordjes, maar daar kwamen we te laat achter. Dat scheelde een punt en dan had de game zomaar naar Roy kunnen gaan. Roy was toch wat ontdaan door dit voorval en moest de 4e game aan zijn tegenstander laten. Hoewel hij deze 4e game achter kwam, wist hij nog wel terug te komen, maar het was net niet genoeg. Jammer, maar een leerpunt om even te stoppen als je denkt dat de puntentelling niet klopt. En teleurstelling bij de coach dat hij nou net dat gemist heeft.
Van de broertjes Svechtarov was Sebastiaan de gelukkig om de enkels te spelen. Hij begon tegen Sander en moest duidelijk nog even in komen. Pas in de 5e game (11-7) wist hij de partij naar zich toe te trekken. Tegen Dean liep het beter, hij was goed warm gedraaid en wist hem met 3-0 te verslaan.
In de dubbel mocht Sebastiaan met broer Alexander aan zijn zijde proberen Dean en Sander te verslaan. Ze begonnen met veel enthousiasme, maar dat bleek niet genoeg. Ze wisten alleen de 3e game naar zich toe te trekken, maar de 4e was weer voor de mannen uit Heemstede en daarmee het punt.

IMG_4093
Broertjes Svechtarov tegen Sander en Dean, onder toeziend oog van Roy

Voor degenen die meegeschreven hebben zal duidelijk zijn dat het een mooie 7-3 overwinning is geworden voor The Victory 2. Mocht Roy zijn gevaarlijke forehand beter in stelling weten te brengen, de broertjes Svechtarov, net als Erben, wat meer gaan bewegen, dan zullen de punten toch wat makkelijker hun kant op vallen. Want beter bewegen (ook bekend als voetenwerk) betekent dat je beter voor de bal staat en hem daardoor ook beter kunt plaatsen. Gratis tip van de coach ­čÖé

We zijn inmiddels halverwege deze voorjaarscompetitie, jaja time flies, en kunnen even een tussenstand opmaken. Team 1 doet het prima in Landelijk C. Zoals ik al in het begin van de competitie meldde is het vooral een competitie om te wennen en te leren. Maar ook om er van te genieten. In het eerste deel lijkt de spanning nog hun grootste tegenstander, want technisch passen ze prima op dit niveau. Als ze die spanning om weten te zetten in plezier gaan ze ongetwijfeld meer punten halen en komen ze steviger op de 5e plek (nu 2 punten voor op nummer 6) en komt misschien zelfs de 4e plek in beeld.
Team 2 doet het prima. Ze staan op een mooie 4e plaats in de poule (ok, een poule van 5, maar toch) en staan niet ver van de nummers 2 en 3, resp 8 en 6 punten, dus hier is nog van alles mogelijk.

Volgende wedstrijd voor team 1 is 26 maart, thuis tegen Alexandria ’66. Team 2 speelt zijn eerstvolgende wedstrijd pas op 2 april, uit tegen Amsterdam.

On the road met Tax en de Grijpink-sisters

“Pepijn Tax schittert voor The Victory in de kampioenspoule”
“Zusjes Grijpink overtuigen voor The Victory in de Eredivisie dames”

Ach, je droomt allemaal wel eens, maar blijft het daarbij ? Dromen zijn niet altijd bedrog. Ik zou er een liedje over kunnen schrijven. The Victory heeft in ieder geval weer een enthousiast jeugdteam in de Landelijke competitie. In de najaarscompetitie afgedwongen en nu druk bezig met leren, ervaring op doen, maar ook er van genieten. Hoewel, dat laatste moeten we Pepijn, Yuwei en Mengjie misschien nog een keer uitleggen, want spanning kun je beter in de auto achterlaten, zodat je met meer ontspanning achter de tafel staat, waarschijnlijk meer punten pakt en er ook meer van kan genieten. Maar laten we bij het begin beginnen. Nou ja, bij de 3e wedstrijd inmiddels: de uitwedstrijd vorige weekend tegen Over ’t Net in Amersfoort, waarbij ze onderweg in de auto nog vol enthousiasme riepen dat ze bij een 6-4 overwinning bovenaan in de poule zouden staan. Hoe dat afliep lees je zo …

Voordat ik ├ę├ęn van onze coaches aan het woord laat … wil ik toch wel even mijn waardering uitspreken voor Michel Roosien en Dirk Wasser, de coaches van dit jeugdteam. Elke wedstrijd van dit jeugdteam is minimaal ├ę├ęn van hen aanwezig om dit enthousiaste team te coachen, een schouder aan te bieden als het minder gaat, een high-five als er weer een punt binnen gehaald is, aan te moedigen, een rondje te lopen als de spanning tijdens een wedstrijd te veel wordt (in gedachten dan) of de complimenten niet onder stoelen of banken steken als er weer een mooie partij op de mat …. eh …. tafel gelegd is. Top mannen !!!! Ik heb trouwens Manchester United geantwoord dat jullie niet te koop zijn Ôś║

En dan nu snel overschakelen naar Amersfoort, naar de wedstrijd tegen Over ’t net, naar Dirk, die de 9-1 verlies (oei, spoiler) van het juiste perspectief gaat voorzien:

Het lijkt misschien een kansloze nederlaag 9-1, maar dat was het zeker niet. Allereerst moet ik zeggen dat het 3 goede tegenstanders waren, de een net iets beter dan de ander maar er zat zeker geen slechte bij.
Het slechtste voor mijn hart waren de eerste 2 partijen. Daar had zeker meer in gezeten! De eerste pot stond Pepijn tegen David, die speelt met lange noppen. Pepijn had niet zozeer moeite met de noppen van de tegenstander, maar meer met zichzelf. Nadat de eerste game net verloren ging, werd de 2e game gemakkelijk gewonnen met 11-4, om vervolgens in de volgende game het vizier minder scherp te hebben en die weer te verliezen. Vervolgens gaat alles weer goed in de 4e game, waarna je denkt de 5e moet een makkie worden. Maar het lukte Pepijn niet om het spel van de vorige game mee te nemen naar de beslissende 5e game, waardoor er 1-0 op het scorebord kwam in plaats van 0-1. Hij was er dus dichtbij.
De 2e partij moest Yuwei tegen de beste speler van de tegenstander, Rikkert. Eerste 2 games vrij kansloos, maar dat veranderde in de 3e die ze binnen wist te halen. De 4e  game stond ze 10-7 voor, maar alle setpoints gingen verloren en uiteindelijk ook de game en daardoor ook de partij. En dat was erg jammer, want ze kwam er steeds beter in en ik had de 5e game nog moeten zien ! Het had dus zomaar 0-2 kunnen staan i.p.v. 2-0.
Mengjie had het in haar eerste wedstrijd tegen Rik bijna tot een 5e game gebracht, ware het niet dat ze op voorsprong in de 4e een aantal makkelijke (smash)ballen miste. Zonde hoor, bijna dat eerste punt binnen.
Ook in het dubbel had iets meer gezeten. De 1e twee games gingen verloren, maar de wedstrijd leek te kantelen, want de tweede wisten de tegenstanders nog ternauwernood met 12-10 te winnen. De 3e game ging dan ook met 5-11 naar Yuwei en Pepijn. Helaas konden ze die goede lijn niet doortrekken naar de 4e game, die weer nipt verloren ging.

Dubbelspel

Dan Pepijn zijn 2e partij: hij wint de eerste met 11-4 en komt in de 2e game 9-4 voor. Zijn tegenstander Rikkert heeft tot dan niets in te brengen. Helaas begint Pepijn wat foutjes te maken, maar komt toch op 10-7. Je denkt er gaat er wel 1 goed, maar helaas, hij moest die game alsnog inleveren. Daarna volgt een hele andere wedstrijd. Zijn tegenstander begint er weer in te geloven en weet de volgende twee games ook naar zich toe te trekken, hoewel Pepijn in die 4e game steeds beter werd en zijn niveau van de 1e twee games weer benaderde, was het net niet genoeg: 12-10. Ook hier weer nieuwsgierig naar een evt. 5e game.
Yuwei redt gelukkig de eer, ze stond stijf van de zenuwen die wedstrijd maar knokte zich tegen Rik knap van 5-5 in de 5e naar de overwinning. In haar laatste partij tegen David, de verdediger, wat niet haar favoriete tegenstander is, had ook iets meer gezeten. Het was duidelijk wennen de eerste 2 games, maar na 2-0 achter wist ik dat het nog niet voorbij was. Ze wint nipt de 3e game en ook hier kantelde het wedstrijdbeeld; David werd nerveuzer en nerveuzer. Maar ja, dan moet Yuwei het wel afmaken. Dat lukte haar net niet, de 4e game ging met 15-13 naar de tegenstander.
Mengjie had het in haar 2e en 3e partij een stuk moeilijker. Het waren zoiezo sterke tegenstanders en het was geen schande om daar van te verliezen. Je ziet wel dat ze steeds beter wordt, dus die eerste winstpartij gaat komen. Een bekende Engels/Nederlands wijsgeer zou zeggen ….. gewoon d├│├│├│├│rgaan Ôś║

Enfin 9-1 dus i.p.v. de vooraf in de auto besproken 4-6 winst. Het kan verkeren. Net als de temperatuur in de zaal. Man wat was het koud in de zaal!! Het was een gymzaal die gebruikt werd door de ernaast gelegen school, maar die hadden de hele week vrij gehad, dus de verwarming moest echt nog op gang komen. Dit op gang komen duurde tot aan de laatste wedstrijd. Ikke maar met mijn jas aan gezeten de hele wedstrijd. Het leven van een coach gaat niet over rozen.

Landelijke Jeugd …. is back

Van onze speciale verslaggevers

Met het bereiken van de 2e plaats in de poule van de najaarscompetitie zijn Yuwei, Pepijn en Mengjie van jeugdteam 1 toegetreden tot illustere voorgangers zoals bijv. Berry Kruger, Gerben Bouwman, Arjen de Groot, Jimmy Schulte, Frank van der Wurff, Rutger Jakobi, Martijn Heemskerk en Koen Rademaker. Voorbeelden van talentvolle jeugd van The Victory die de landelijke jeugdcompetitie hebben gehaald, waarbij mooie resultaten zijn neergezet, zoals Landelijk A, Kampioenspoule en zelfs 2e van Nederland. Mooi tijden voor deze mooie club uit Weesp en wie weet komen ze terug.

Uiteraard zal het eerste seizoen in de Landelijke competitie voor Yuwei, Pepijn en Mengjie vooral in het teken staan van wennen, leren, en ….. veel reizen, want Landelijk betekent ook echt landelijk. Dus reizen naar Etten-Leur of Rotterdam hoort er dan ook bij. Gelukkig valt het in Landelijk C vaak nog wel mee, maar hoe hoger je speelt, des te langer worden de reizen (bijv. Appelscha, Bergeijk of Groningen).

En de eerste reis zit er al weer op. Naar Rotterdam om de uitwedstrijd tegen Alexandri├ź 66 te spelen. Een eerste kennismaking met de landelijke competitie (en mogelijk met 010 ). En dat ging niet onverdienstelijk. Er werd dan wel met 7-3 verloren, maar voor hetzelfde geld was het 5-5 geworden. Sommige partijen lagen erg dicht bij elkaar.

Mengjie leek de minste zenuwen te hebben voor haar debuut en begon enthousiast aan haar partij tegen Koen. Het enthousiasme hield eenvoudig stand, maar de punten kwamen wat moeizamer naar haar toe. Ze verloor haar partij, ondanks de prima uitvoering van de tips van coach Dirk Wasser (Bedankt Dirk !!). En dat gold ook voor haar ander twee partijen. Ze kwam steeds net iets te kort. Maar, we zien haar deze competitie zeker verder groeien, haar komende tegenstanders zijn gewaarschuwd !

Haar zus Yuwei leek van te voren de volledige betekenis van het woordje spanning doorgevoerd te hebben, maar toen ze eenmaal achter de tafel stond ging ze los. Samuel, hun sterkste speler van het najaar, tikte ze gewoon weg met 3-0. Nou ja, ze kreeg het niet kado natuurlijk, maar toch …. 3-0. Mooi resultaat ! En ze trok dit door naar haar tweede partij, die tegen Oliver en stond al snel 2-0 voor en toen … kwam taktiek om de hoek kijken. Oliver ging anders spelen en daar bleek Yuwei zo gauw geen antwoord op te hebben. Ze verloor daardoor toch wel verrassend deze partij, die we met die 2-0 voorsprong al bijna binnen leken te hebben. Haar 3e partij, tegen Koen, daar waren de verschillen ietsje groter. Ondanks een puike partij verloor ze met 3-1.

Verrassing van de dag was toch wel Pepijn. Hij verloor zijn eerste partij tegen Oliver en de spanning leek op hem te veel vat te hebben. Maar, hij herstelde zich heel goed. Wat zeg ik , geweldig. In zijn tweede partij wist hij Koen, hun eerste man, in een prachtige wedstrijd met 3-1 opzij te zetten. Daar komen we toch voor naar het stadion, nietwaar. Pepijn gooide alle schroom van zich af en ging in zijn laatste wedstrijd los tegen Samuel om het derde punt binnen te halen. Het werden wel 5 games en zeer stressvolle laatste punten (zeker ook voor de coach en het publiek) want hij liet Samuel in de 5e game terugkomen van 10-7 tot 10-10. Da’s niet goed voor de zenuwen. Zullen we afspreken dat je dat niet nog eens doet :-).

De dubbel met Yuwei en Pepijn ging helaas in vieren verloren. Maar hulde, ze stonden 2-0 achter, wisten terug te komen tot 2-1 en 9-9 in de 4e game, maar wisten die helaas net niet naar zich toe te trekken. Indien het een 5e game was geworden, is het maar de vraag of hun tegenstanders die druk aan zouden kunnen.

Al met al een mooi resultaat, zeer leerzaam voor dit team en het is duidelijk dat ze in Landelijk C op hun plek zijn. Op naar de volgende wedstrijd !

Jeugd gepromoveerd: Team 1

Jeugd gepromoveerd! Het eerste jeugd team van The Victory is gepromoveerd naar de landelijke competitie.  Zelfs met een 4-6 verlies in de laatste wedstrijd was de promotie veilig gesteld. Leuk detail om te vermelden is dat Yuwei Grijpink in de percentage lijst als hoogste staat met maar liefst 90% (18 van de 20 wedstrijden gewonnen).

De twee zusjes Mengjie en Yuewei komen van The Victory zelf vandaan en spelen al vele jaren samen. Pepijn komt van een andere vereniging en heeft zich dit jaar aangesloten bij dit Team omdat hij bij zijn eigen vereniging geen gelijkwaardige spelers had om een team te vormen.

Veel succes in de landelijke competitie volgend seizoen!

Jeugd gepromoveerd! Pepijn, Yuweij, Mengjie
Pepijn, Yuweij, Mengjie