Home / Competitie / Spanning in het Leeuwenhuis …. or not

Spanning in het Leeuwenhuis …. or not

Posted on
Van onze speciale verslaggevers

Het Leeuwenhuis is een prachtige gebouw. Een gebouw dat de modernste voorzieningen heeft … en ook weer niet. Zo’n clubhuis met een eigen sfeer, maar ook een groot geheugen. Er zijn diverse historische en legendarische partijen gespeeld en veel leden zien het als hun tweede huis. Een gebouw waarbij niet alleen de Victorianen maar ook onze gasten zich meteen thuis voelen, hoewel die standaard na het passeren van de drempel natuurlijk wel met 1-0 achter staan. Maar ook een gebouw dat als je binnenkomt niet meer weg wilt. Om te koesteren dus.
Zo ook vandaag 12 maart, waarbij onze twee jeugdteams weer een mooie competitie ronde gingen proberen neer te leggen. Een ronde om onder het gunstige gesternte van thuis spelen ook zoveel mogelijk punten in Weesp te houden.

Team 1 ontving Tanaka 1 uit Etten-Leur, team 2 mocht HBC 9 uit Heemstede welkom heten. Helaas kon HBC slechts twee spelers voor deze wedstrijd vinden. En ik begon de zin wel met … “Helaas”, maar daar dacht team 2 toch eerst even anders over: 3 punten, we staan al met 3-0 voor, geweldig, 3 gratis punten. Gelukkig draaide dat later wel bij, toen ze maar 2 partijen per persoon konden spelen. Over die wedstrijd verderop meer.

Laten we beginnen met ons weer even te verplaatsen in de gedachten van die jonge man, we noemen hem wederom Michel en zien hem in het zonnetje weer vol enthousiasme en energie het Leeuwenhuis naderen: “In uitstekend humeur spoedde ik mij naar het Leeuwenhuis, de koffie was niet al te best, maar Jeroen heeft beterschap beloofd en zal Karel niet proberen na te apen met slappe thee”.
Nou de toon was gezet, ik raak geen koffiepot meer aan (ik dronk het toch al niet, dus mooi excuus en gelukkig naam Klaas het vervolgens over: Bedankt Klaas !), maar Michel wist na deze aanslag op zijn smaakpupillen gelukkig, nou ja, dat deed hij gewoon, de knop weer om te zetten, nam plaats op de bank met het bordje Coach en voor hij met zijn ogen kon knipperen stond het 2-1 voor The Victory 1. Pepijn begon sterk tegen Victor, een speler die Tanaka uit Frankrijk heeft gehaald. Het mocht niet baten, Pepijn begon sterk en eindigde sterk. Alleen de tweede game moest hij aan Victor laten, maar liet hem als antwoord daarop in de volgende game alle hoeken van het speelveld zien: 11-2. De 4e game ging wat moeizamer, maar ook die wist Pepijn naar zich toe te trekken: 12-10. Mengjie kon het tegen Erik niet bolwerken. Hun sterkste speler liet zien waarom hij de sterkste speler is. Vervolgens legde Yuwei tegen Stijn een wel hele bizarre partij op de mat … tafel: De eerste met 5-11 verliezen, de volgende met 11-2 winnen en zo ging dat door, degene die een game verloor haalde maximaal 7 punten, maar meestal minder. Na 5 games bleek Yuwei overtuigend aan het langste eind te hebben getrokken.
Goed, het staat dan 2-1, en om met de woorden van de Coach te spreken: Er stond iets moois te gebeuren. Deze gedachten heeft helaas niet lang stand gehouden. De spanning van het trio leek verdwenen, maar daarmee ook …. ja wat eigenlijk. Moeilijk te benoemen, maar een krappe twee uur later stond er 2-8 op het wedstrijdformulier, inclusief de statistieken en de diverse handtekeningen. Ook de Coach kon zijn ogen niet geloven. Alleen Pepijn in zijn wedstrijd tegen Stijn en Yuwei in haar wedstrijd tegen Erik wisten nog in de buurt te komen van een overwinning. In beide 5-gamers weer veel overtuigende games over en weer, maar de 5e ging steeds naar Tanaka.
De beste les was volgens de Coach de tegenstand, maar ook het plezier dat die mannen lieten zien. Meer ontspanning en plezier in het spelletje en je ziet waar toe dat kan leiden.

Team 2 bestaat uit een viertal enthousiaste jonge spelers, die nog niet gehinderd door de ‘druk’ van een Landelijke competitie, veel plezier aan de tafel laten zien. Nu kan dat natuurlijk ook komen doordat ze al met 3-0 voor stonden voor dat de eerste partij ging beginnen. Maar dat zal maar een deel van het verhaal zijn, want ze stonden er vanmorgen alle vier, klaar om te starten, dus we moesten nog even afstemmen wie de enkels ging spelen. Met 4 spelers die allemaal graag de strijd aangaan met hun tegenstanders, moest er helaas een soort van Salomons oordeel van de wedstrijdsecretaris aan te pas komen (nou ja, ook beetje gekeken wie tot dan toe de minste enkels had gespeeld), maar toen konden we ook beginnen.
Erben begon prima tegen Sander en wist met 3-0 van hem te winnen. Duidelijke taal. Zijn wedstrijd tegen Dean ging een stuk moeizamer, maar hij bleek degene die zijn zenuwen (ik zeg maar wat, want ik twijfel of Erben die had) het beste in bedwang hield: 12-10, 11-13, 12-10 en 11-9. Voor mij als coach in ieder geval wél zenuwslopend ! Als ik haar op mijn hoofd had, was dat nog grijzer geworden.

IMG_4089
Erben in actie tegen Sander

Roy zat er dichtbij in zijn partij tegen Dean, maar was wat ongeduldig met zijn forehand opening. Als hij die wat meer op het juiste moment inzet, had hij deze partij misschien wel naar zich toe kunnen trekken. Tegen Sander was hij goed op weg. Hij verloor de eerste game, maar begon wat grip op het spel van de HBC-speler te krijgen en won de 2e game. In de 3e game ging het weer gelijk op, maar verloor uiteindelijk met 8-11. Wat hierbij jammer was, was dat de scheidsrechter (Dean) een foutje maakte bij het draaien van de bordjes, maar daar kwamen we te laat achter. Dat scheelde een punt en dan had de game zomaar naar Roy kunnen gaan. Roy was toch wat ontdaan door dit voorval en moest de 4e game aan zijn tegenstander laten. Hoewel hij deze 4e game achter kwam, wist hij nog wel terug te komen, maar het was net niet genoeg. Jammer, maar een leerpunt om even te stoppen als je denkt dat de puntentelling niet klopt. En teleurstelling bij de coach dat hij nou net dat gemist heeft.
Van de broertjes Svechtarov was Sebastiaan de gelukkig om de enkels te spelen. Hij begon tegen Sander en moest duidelijk nog even in komen. Pas in de 5e game (11-7) wist hij de partij naar zich toe te trekken. Tegen Dean liep het beter, hij was goed warm gedraaid en wist hem met 3-0 te verslaan.
In de dubbel mocht Sebastiaan met broer Alexander aan zijn zijde proberen Dean en Sander te verslaan. Ze begonnen met veel enthousiasme, maar dat bleek niet genoeg. Ze wisten alleen de 3e game naar zich toe te trekken, maar de 4e was weer voor de mannen uit Heemstede en daarmee het punt.

IMG_4093
Broertjes Svechtarov tegen Sander en Dean, onder toeziend oog van Roy

Voor degenen die meegeschreven hebben zal duidelijk zijn dat het een mooie 7-3 overwinning is geworden voor The Victory 2. Mocht Roy zijn gevaarlijke forehand beter in stelling weten te brengen, de broertjes Svechtarov, net als Erben, wat meer gaan bewegen, dan zullen de punten toch wat makkelijker hun kant op vallen. Want beter bewegen (ook bekend als voetenwerk) betekent dat je beter voor de bal staat en hem daardoor ook beter kunt plaatsen. Gratis tip van de coach 🙂

We zijn inmiddels halverwege deze voorjaarscompetitie, jaja time flies, en kunnen even een tussenstand opmaken. Team 1 doet het prima in Landelijk C. Zoals ik al in het begin van de competitie meldde is het vooral een competitie om te wennen en te leren. Maar ook om er van te genieten. In het eerste deel lijkt de spanning nog hun grootste tegenstander, want technisch passen ze prima op dit niveau. Als ze die spanning om weten te zetten in plezier gaan ze ongetwijfeld meer punten halen en komen ze steviger op de 5e plek (nu 2 punten voor op nummer 6) en komt misschien zelfs de 4e plek in beeld.
Team 2 doet het prima. Ze staan op een mooie 4e plaats in de poule (ok, een poule van 5, maar toch) en staan niet ver van de nummers 2 en 3, resp 8 en 6 punten, dus hier is nog van alles mogelijk.

Volgende wedstrijd voor team 1 is 26 maart, thuis tegen Alexandria ’66. Team 2 speelt zijn eerstvolgende wedstrijd pas op 2 april, uit tegen Amsterdam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Top